Skip to content

Dromenstampers

droom_bloemenVorige week zat ik samen met een vriendin een drankje te drinken in het cafe hier in de buurt. Het was er rustig avond, met fijne muziek en gezellige obers die zo nu en dan een praatje kwamen maken met ons als we weer een nieuw drankje wilde bestellen. We hadden het over elkaar en hoe het met ons ging. Of onze bijbaantjes nog bevielen en hoe de studies verliepen. Het was geen oppervlakkig gesprek, waarbij je vriendelijk glimlacht naar je gesprekspartner en knikt bij alles wat wordt gezegd. Geen onzin over koetjes en kalfjes zoals je weleens met de buurvrouw hebt die je eigenlijk liever niet wil spreken. Maar een echt gesprek. Eentje met emotie, gevoel en veel gelach. Gelach over hoe alles vroeger was. Hoe we als kleine meisjes werden aangemoedigd tot het uiterste te gaan. Gelach over de pijnlijke waarheid die we leerden toen we ouder werden.

Wat ik niet snap, is dat het net lijkt of, na mate we ouder worden, we moeten stoppen met dromen. Dat alle dromen en wensen die je had als kind over je toekomst onrealistisch zijn. Daarbij heb ik het uiteraard niet over de dromen waarin kinderen kunnen toveren of vliegen, maar de dromen en verlangens die uit die fantasieën ontstaan, zoals het worden van een schrijver of piloot. Haalbare doelen die te bereiken zijn door volharding en inzet. Iedere keer weer zie ik het gebeuren in mijn omgeving en bij mezelf. Wanneer je als volwassenen met een idee of doel komt waar je zelf volledig achterstaan, maar voor andere niet haalbaar lijkt, wordt je keihard naar beneden gehaald inplaats van aangemoedigd. ‘Waarom zou je dat doen?’, of ‘Zijn die doelen die je voor jezelf stelt wel realistisch genoeg?’. Dit zijn standaard vragen die je naar je hoofd geslingerd krijgt. Vreemd als je het mij vraagt. Zeker in deze tijd, waarin alles mogelijk lijkt te zijn als je het maar probeert. Hoe komt het toch dat als we jong zijn ons wordt verteld dat de wereld aan onze voeten ligt en we iets kunnen maken van onszelf, maar dat als we eenmaal ouder zijn we moeten stoppen met dromen en content moeten zijn met wat we hebben?

Ik vraag me af hoeveel ideeën al overboord zijn gegooid door de mentaliteit van andere om ons heen. Zonde als je het mij vraagt, want je weet niet of iets niet lukt als je het niet probeert. Zelf kan ik het niet hebben als andere dingen voor me gaan invullen. Gaan besluiten voor mij wat ik wel en niet kan en waar mijn grenzen liggen. Waar halen ze dat lef vandaan?Hoe komen ze erbij om mij emotioneel naar beneden te halen en te plaatsen in een onzeker hoekje waar ik juist jaren over heb gedaan om uit te komen.

Gister was weer zo’n dag. Een dag die ik al niet goed begon, maar waarbij ik mezelf opvrolijkte door mijn favoriete trui aan te trekken en een grote kop thee te drinken. Een dag waarop me wederom door een ander werd verteld dat mijn doelen niet haalbaar waren en mijn dromen onrealistisch. Een waarbij ik tot tranen toe ben gebracht en mezelf emotioneel naar buiten heb gesleept. Waarbij ik vervolgens niks meer voelden en gewoon naar huis wilde om te slapen. Precies op dat moment kwam ik een vriend tegen die ik een lange tijd niet gesproken had. Net als met mijn vriendin, met wie ik een drankje had gedronken, praatte ik met hem. Niet een oppervlakkig gesprek en zonder koetjes en kalfjes. Maar een echt, simpel gesprek. Weliswaar kort, maar met emotie en gevoel. Hij gaf me een peptalk, over hoe hem vaak ook is verteld dat hij ‘het niet kon’, maar dat hem niet liet stoppen te doen wat hij wilde doen. Ik luisterde naar zijn bemoedigende woorden. Over hoe iedere pessimistische dromenstamper in het leven kapot kon vallen. Zijn woorden hielpen me te relativeren wat ik voelde en weer te glimlachen. Het was net wat ik nodig had; een helpende hand om me uit het hoekje te krijgen waar ik haast weer in wilde zitten.

zelda_trui

Dat brengt ons hier, tot deze blogpost. Met daarbij behorend een lijst die ik heb samengesteld als kleine reminder voor mezelf en voor ieder ander met gebrek aan motivatie of wiens dromen zijn vertrappeld.

Wat te doen wanneer een dromenstamper je dromen en/of motivatie vertrappeld:

  1. Negeer wat de persoon zegt

  2. Onthoud dat dromen nooit zinloos is

  3. Doe je ogen dicht en laat de negatieve stemmen in je hoofd over je heen spoelen en wegglijden.

  4. Open je ogen en zie de wereld die je gaat laten zien wat je kunt

  5. Sta jezelf toe je rot te voelen, maar zorg dat je er met iemand over praat

  6. Schrijf, teken of doe iets anders om overige negativiteit los te laten.

  7. Trek een leuke trui aan en drink een kop thee

  8. Knuffel een veel te grote donut

  9. Dans op veel te foute muziek

  10. Eet een donut. Donuts zijn bea.

  11. Bedenk een lijst met 10 dingen die je veel liever zou doen dan jezelf rot voelen over iets wat een dromenstamper heeft gezegd.

Blijf dromen, blijf werken. Jij bent jij en jij bent goed genoeg te weten wat voor jezelf het beste is.

Wat doen jullie wanneer dromenstampers je pad kruisen?

2 Comments

  1. Veritas Veritas

    Dag Louisa,

    Gefeliciteerd met je eerste stukje! Om maar meteen met de deur in huis te vallen, ik heb een tijd terug ook een stuk geschreven over motivatie en het gebrek aan aanmoediging van de zijlijn als je een groots doel voor ogen hebt. Wat het idee is dat je als volwassene niet moet stoppen met dromen, maar je wel moet realiseren dat er een dak zit aan wat haalbaar is. Miss Universe winnen of astronaut worden is niet voor iedereen weggelegd, maar mensen zijn heel erg snel met het plaatsen in hokjes, “oh die heeft autisme, die komt niet ver” en dat soort onzin, en dat is ook een beetje wat je aanstipt hier, niet?

    • admin admin

      Precies ja. Ik vind het frustrerend hoe andere mensen voor je gaan bepalen wat je wel of niet kan. Zoals je zelf zegt, niet alles in de wereld is voor iedereen weggelegd, maar dan hebben we toch op z’n minst de vrijheid om het te proberen? Zeker mensen in je omgeving waarvan je verwacht dat ze je aanmoedigen zouden je niet zo naar beneden moeten halen.

      Jouw stuk op Facebook heb ik destijds gelezen, heb je daar ook een uitgebreider artikel van? Die zou ik graag willen lezen. Oh dit is trouwens niet mijn eerste stukje, maar mijn vierde artikel (:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *